Home Sweet Home

Inmiddels zijn we alweer bijna drie weken in het 'gewone leven' beland en pakken de draad van alledag weer op. Liepen we drie weken geleden nog in een nagebouwd poollandschap tussen kunststof ijsbergen in Sea World, nu lopen we door echte sneeuw te banjeren en vriest het echt.
Toch zijn we Florida nog lang niet vergeten; en waarschijnlijk blijft 't in ons geheugen gegrift.

De laatste dag hebben we geen rondje golf meer gedaan. Daar was het te warm voor. Hans moest nog wat dingetjes regelen, dus wij weer mee. Nog naar een superfijne boekwinkel geweest.
De 'one million books store'. Een superwinkel als je van boeken houdt!! Overal waar je kijkt boeken, op een erg grote oppervlakte. Her en der zitjes waar je alvast even door een boek kan zitten bladeren. Helemaal fijn. Als er zo'n winkel in Leeuwarden komt wil Annet daar wel aan de slag! Thuis nog lekker even zitten kletsen met Hans en Tanja en toen was het ook al snel tijd om naar het vliegveld.

Omdat we mooi vroeg op het vliegveld waren, daar ook nog rustig even gezeten en vooral ook om ons heen gekeken. Puur amusement zoiets! Zet ons maar ergens neer waar veel mensen lopen en we vermaken ons wel. Annet nog een 'O magazine' (Oprah Winfreys glossy) gekocht om lekker in om te neuzen. Nog een laatste poging gedaan om onze missie 'koop een horloge' te laten slagen. Helaas, het zat er niet in (inmiddels is Annet in Leeuwarden geslaagd; Aal is nog zoekende)!

Al rondkijkende en lopende, dacht Annet opeens te hallucineren! Want….. ze dacht dat ze kleine Yoerie zag lopen met zijn Nijntje koffertje! (U weet wel; dat leuke, blauwogige, blonde jochie dat Annet haar hart stal tijdens de heenreis) Dat zou ze wel verkeerd hebben gezien, inmiddels was Sint inmiddels al in Nederland en dat zou zo'n kereltje niet willen missen, toch? Teveel zon gehad die Bons, dacht Aal. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn (stel dat het langdurige schade zou hebben opgeleverd). In de wachtruimte bij de gate van Martinair lag Yoeri op de grond met zijn vliegtuigjes en z'n nieuwe treintje te spelen. Geen hallucinaties dus, maar het was echt zo. Toch grappig, zo heb je er het in je laatste blog over en zo zit ie weer bij je in het vliegtuig naar huis. Van de Sint had Yoerie dus niet veel meegekregen en hij wilde er ook niet veel van weten.

Tot onze grote spijt bleek dat er twee vluchten waren samengevoegd. Omdat de vluchten van Martinair en Air United beiden maar half vol zaten, was er besloten deze in één vliegtuig te gaan samenvoegen. Jammer!!!! Nu was het vliegtuig helemaal vol en dus geen luxe als: een beetje extra ruimte om te gaan slapen. Gelukkig toch nog wat kunnen slapen, waardoor de tijd sneller ging. We wilden nu toch allebei wel heel graag naar huis; en 't liefst een beetje snel graag!

Gelukkig stonden de 'mannen' op Schiphol op ons te wachten, samen met Ingrid (weer was die Joris van Hello&Goodbye er niet). Onze mannen zijn niet echte romantische zielen, dus geen bloemen van hen (ze zijn wel hééél lief), maar Marijke had Ingrid bloemen meegegeven, dus we hadden een heel lief bosje rozen als 'welkom thuis' kadootje!
Na veel geknuffel en gekus in de auto op weg naar 'home sweet home'. In de auto bijpraten en thuis een lekker kopje koffie, echt brood en een kopje soep. Heerlijk allemaal.

Helaas bleef het niet allemaal heerlijk. Aal had veel last van de bronchiën en lag een week lang in bed te hoesten en meer van die ellende. Niet echt fijn dus!! Je verlangt wel naar je eigen (gevulde) bedje, maar dit was iets te veel van het goede. Net als je dan denkt dat je vrij van een jetlag bent en alles weer zijn gangetje blijkt te gaan, valt er een pak sneeuw en is het hele land ontregeld. Ja……'never a dull moment' zeggen wij dan.

Het is fijn om weer thuis te zijn. De leuke, mooie en hilarische momenten blijven. Af en toe komt er een moment bij één van ons binnenflitsen; 'weet je nog' of er vliegt een opmerking of uitdrukking langs. Helemaal leuk.

Vanavond gaan we op de bank voor de film 'Polar Express' zitten. Natuurlijk weten wij ook heus wel dat dat een kinderfilm is, maar wat maakt het uit. Nu gaan we 'm zien met dikke sokken aan op de bank en toen liepen we op de slippertjes in de zon. Leuk idee, vinden wij!

Inmiddels hebben we wel besloten dat het toch wel erg leuk is om er een traditie van te maken om eens in de twee jaar, samen een reis of reisje te maken. Lijkt ons een goede traditie. Spanje in 2011 lijkt ons wel wat. Beetje cultuur, beetje lui, lekker eten (!!!!!!) en mooi weer (wellicht wordt dat een voorwaarde). We tuigen dan gelijk niet weer een blog op, maar ook dat weet je met ons nooit.

Dus ……. Be prepared!

Liefs en groeten van A en A!

Time flies when you'r having fun (in the sun)

Daar zijn we weer en nog even. Vandaag is de vertrekdag, koffers pakken en opruimen. Ruimte over in de koffers nu de halve AH en Aldi bij de FPC achterblijven.

Dinsdag zijn we met Hans en Tanja de 'normale' boodschappen wezen doen, bij -natuurlijk- de Aldi. Eerst nog naar JC Penny om Hans aan te wijzen wat Tanja voor haar verjaardag wil hebben. Mannen moet dat -kennelijk- goed worden uitgelegd.

We zijn gaan lunchen bij Sonny's. Sonny's is echt een eettent die wat meer uit het toeristische gebied ligt. Een zg. BBQ restaurant, met als specialiteit baby-back-ribs (heeeeel fijn). Hier eten veel 'locals' en er hangt ook een typisch Amerikaanse sfeer. Het eten is er goed, de glazen drinken zijn als bloemenvazen en het kost weinig. Leuk om in zo'n tent te eten en de sfeer te proeven. Wel vinden we het nog steeds lastig om eraan te wennen dat je overal nog tipgeld moet geven. Iets wat we in Nederland toch niet echt gewend zijn. Moesten we toch nog snel, want nog niet bij de Aldi geweest en we moesten weer op tijd thuis zijn voor de kids. Snel langs de rekken, de kassa en naar huis.

Halverwege schrikt Aal zich opeens helemaal kapot. Waar is haar fototoestel?? Tas op de kop en helemaal in de stress!! Hans en Tanja bleven rustig. Annet had toevallig een visitekaartje van Sonny's meegenomen met daarop het telefoonnummer. Thuis als eerste gebeld en gelukkig -na lang zoeken- bleek het toestel onder de tafel op de grond te zijn beland. Je moet er niet aan denken als het weg zou zijn geweet. Niet om de geldelijke waarde, maar alle foto's en filmpjes die er opstaan. Nadat de kinderen hun huiswerk hadden gemaakt, dus weer op weg naar Sonny's om het toestel op te halen. Aal helemaal -happy-de-peppy' en opgelucht.

Woensdag was de dag waarop met Linda op stap gingen. Voor de verandering moesten we dus 'vroeg' op staan. Om 9 uur meldde Linda zich, bakje koffie en op weg naar Animal Kingdom.

Aal was hier in 2004 geweest, Annet nog nooit en natuurlijk was het voor Linda bekend terrein.

Alweer een mooi park. Disney is toch wel een enorme kei in het maken van illusies. In de verschillende onderdelen van het park krijg je het idee alsof je echt in Afrika of India in een dorpje staat. We zijn op 'safari' geweest, de 3d film 'Luizenleven' gezien, en...de Lion King. Niet echt natuurlijk, maar super professioneel. Erg mooi en vooral een swingend geheel om te zien, opgevoerd in een soort van heel grote circustent. Super! Als afsluiting de parade gezien die door het park voerde, met alle disney-karakters.

Thuis bij Linda een lekker bakje Senseo gedronken, wat bijgekomen en gekletst en toen nog uit eten gegaan. Gegeten in Olive Garden, een restaurant wat onderdeel uitmaakt van een keten Italiaanse restaurants. Onder die keten vallen ook de Red Lobster restaurants, waar Hans werkt. Erg lekker gegeten!(Toch had Aal het al voor de derde keer op rij voor het slapengaan over het feit dat ze erg veel trek heeft in boerenkool met worst). Thuis nog even met John gekletst en gewacht tot Hans klaar was met werken en ons weer ophaalde.

Het heeft 's nachts flink geregend en geonweerd. Bijna Nederlands, misschien om de overgang voor ons wat eenvoudiger te maken? De temperatuur is nog goed maar het is een erg vochtige warmte (en daar zijn we niet erg van gecharmeerd). Ons laatste nachtje aan de Glenwood Blvd geslapen en nu de koffers dus ingepakt.

De meiden vanochtend geknuffeld en uitgezwaaid naar school. Voor hen eerst ook wel weer gek om vanavond thuis te komen en tante Aal en Annet zijn weg. Om 8 uur vanochtend al met Hil (zus van Aal en Hans) gesproken via Skype, puur toevallig hoorden we de telefoon. Nu lekkere douche gepakt, blog bijwerken, bakje doen en kijken wat er nog op ons pad komt vandaag. Het weer is niet bijzonder zonnig. Planning was om een rondje golf te doen, maar vraag is of we dat gaan doen, eigenlijk zijn we wel moe ook.

We vliegen om kwart voor 8 vanavond. We moeten 3 uren tevoren aanwezig zijn en Hans brengt ons vroeg zodat hij op tijd zijn werk kan gaan doen. Immers hier vrij nemen betekent ook geen inkomen.

Het zit er dus al weer op! De tijd is voorbij gevlogen!!

Hoe fijn we het hier ook hebben en hebben gehad, toch vinden we het ook wel lekker om weer naar huis. Ook fijn een gehaktbal, aardappeltje, eigen bedje (met inhoud) enz. Eenmaal weer thuis doen we nog een verhaal, want ja weet natuurlijk maar nooi wat we op de terugreis nog meemaken. Yoeri zal inmiddels wel weer thuis zijn met zijn ouders, op tijd om Sinterklaas te gaan vieren, maar wie weet wat voor leuke mensen we nog treffen.

Awesom.......

Just a weekend in Florida

Zaterdag was de Honda tot onze beschikking! Ja en dan grijpen we onze kans natuurlijk. Aan het einde van de middag stond een bezoekje aan Old Town in Orlando gepland, maar tot die tijd konden wij op pad. Aal had bij Michaels (een heel fijne grote frobelwinkel) een mooi boek gezien over sokken breien. Na wikken en wegen toch besloten dat ze dat ging kopen, dus we hadden een 'mission'.

Bij die ene winkel bleef het natuurlijk niet. De grote sportwinkel Dick's konden we (weer) niet weerstaan en er was opruiming dus.......... Daarna nog heerlijk op een terras in de zon gezeten en toen was 't ook al weer tijd om naar Glenwood Blvd te vertrekken. Hans was intussen druk geweest met versieren van de tuin en het huis. Het lijkt hier wel de nationale hobby om je huis helemaal in de spotlights te zetten. Maar wel erg gezellig als je 's avonds op de patio zit. Rond vijf uur op naar Old Town. Je denkt bij de naam aan een leuk pittoresk centrum, maar dat is 't dus helemaal niet. Het lijkt vooral een grote kermis, met allerlei attracties.

Doel was de oldtimershow. De moeite waard om te bekijken. Erg mooie oude modellen, maar ook vreemde gepimpte oldtimers. Dan het oude centrum zelf.... Nagebouwd natuurlijk (this is America). Na de winkeltjes in de toeristische plaatsen in Turkije en Spanje denk je wel dat je alles hebt gezien, maar werkelijk wat hier niet voor meest vreemde winkeltjes waren (troelie woelie- of rauschtenten noemen we dat ook wel). Alleen al het mensen kijken, zittend op een bankje is al geweldig tijdverdrijf!! O.L.H. heeft vreemde kostgangers, en dan vooral hier in Florida. Wel weer een heel leuke ervaring.

's Avonds kwamen oude buren van de Pasmas borrelen, Jake en Bree. Van orgine komen zij uit Texas, maar waren hier ooit eens op vakantie en dachten :' t is hier zo relaxed, daar moeten we naar toe. Sinds vijf jaar wonen ze nu met twee kinderen in Florida. Erg gezellige mensen. Jake speelt gitaar en had die dan ook meegenomen. Hij liedjes spelen, wij raden naar welke liedje het was en meezingen (mooi dat ze vrijstaand wonen). Een leuke avond gehad en alweer een dag voorbijgevlogen! Gelukkig lagen we niet al te laat op bed want zondag was Sea World dag!

Zondag dus niet al te laat uit de veren, ontbijten en tegen elf uur op pad met de Honda (die gaan we nog missen). Kayla hoorde dat we naar Sea World gingen. Ze had met de hoosbui van vorige week (na het bezoek aan Sea World) nog in gedachten een goede tip: 'maybe you guys should take an umbrella with you'! Ja, je kunt haar er wel bij hebben.! Er waren meer mensen met hetzelfde plan bleek, maar eenmaal in het park merk je van die mensenmassa niets meer.

Deze keer waren we als A&A op pad en dus hadden we de tijd. Rustig bekeken wat we wilden zien onder het genot van een lekker bakje koffie.

Besloten dat we eerst naar de Dolphin Cove gingen om de dolfijnen te gaan voeren. Toch weer een heel bijzonder iets. Het zijn toch wel heel bijzondere en mooie beesten.

De show die we vervolgens wilden doen niet gehaald, omdat we iets te fijn op een terras aan het water zaten. Later ontdekten we dat de show ook nog op andere tijden werd opgevoerd en hebben we die nog meergemaakt. Een beetje een show die aandoet als Cirque du Soleil.

Van daaruit op naar de Polar Expres. Annet had er nog nooit van gehoord maar het is een Kerstfilm. In de show wordt het verhaal kort verteld. Je neemt plaats in de trein en beleeft vervolgens de reis, met alle pieken, dalen en bochten, alsof je zelf in de trein zit. Als je uit de trein stapt is 't vervolgens alsof je de Noordpool opstapt met halfhoge wanden van echt ijs!. Je stapt als 't ware in een half vergaan schip wat is gestrand op de Noordpool. Je loopt door het binnenste van het schip en als je uit de ramen kijkt, zie je o.a. ijsberen en beluga's in grote bassins.

Dan zou je nog bijna vergeten te melden dat Santa Claus er staat met zijn slee en elfen en dat je met hem op de foto kan. U raadt het al: dat hebben we niet gedaan.

Na de Polar Expres gingen we naar de Shamu show in het teken van Kerst; de show genaamd 'Miracles'. Thema was dat als je ergens echt in gelooft er wonderen kunnen gebeuren. Supershow met om warm te draaien kerstliedjes-karaoke voor een paar honderd mensen. De sfeer zit er dan al wel in. Vervolgens een optreden van een saxofonist. Toen was het de beurt aan Shamu met zijn show. Afsluiting was een optreden van een soort van Aretha Franklin met een gospelkoor, die het nummer 'Believe in miracles' zongen.

En ja.... u snapt het wel, we hielden het niet droog. Werkelijk schitterend. Je kunt van Amerikanen zeggen wat je wilt, maar het zijn toch keien in het maken van shows! (zie filmpje hierboven!)

Als afsluiting van de dag nog 'Winter Wonderland' meegepikt. Een soort van kleine Holiday on Ice show op een ijsbaan aan de rand van het meer in het park. Ja we zeiden het al over die Amerikanen; ze weten wat show is en deze eindigde met een groots vuurwerk! Dan moet je het park echt uit. Vol van alles van we hadden gezien en beleefd weer op weg naar huis. Gelukkig regende het deze keer niet en hadden we 'onze' Honda al snel gevonden. We waren tegen half elf weer op de plaats van bestemming. Te moe voor een rondje door de community met hond Yaya, dus dat maar met de auto gedaan. Mooie combinatie van 'dumpster diving' met verlichte huizen bekijken. 'Dumpster diving' is kijken of er nog wat tussen het afval zit wat dan langs de weg staat. Van de Pasmas begrepen we dat er soms mooie dingen tussen zitten. Maar ja, beperkte ruimte en er zat niets bij. Nog maar vier dagen en dan is dit alles al weer voorbij!

Maandag dus naar de Florida Mall, want er moest voor de thuisblijvers nog iets worden gekocht! Voor het ontdekken van de winkels is altijd wel een excuus te bedenken.

De Florida Mall is een gigangisch groots overdekt gebouw met daarin winkels als JC Penny, Macy's en Saks 5th Avenue. Met gemak een paar uur doorgebracht, en dan hebben we nog maar 1 verdieping gehad. Op tijd weer thuis om de meiden over te nemen van Hans, die naar zijn werk moest. Heerlijk op de patio geluierd en misschien zelfs wel een heel klein knippertje gedaan.

Het rondje met Yaya (de hond) brengt iedere avond wat nieuws. Inmiddels zijn er dan ook een genomineerden voor het meest 'tacky' (kitsch) verlichte huis en 't meest mooie (voor zover dat hier kan). We houden u op de hoogte!

Shopping, thanksgiving en shopping

Woensdag was 't niet bepaald geweldig weer. Het deed zelfs een beetje Nederlands aan; ja en dat betekent regen en minder warm. Ja en wat ga je op zo'n dag dan doen? Iets waarbij je niet door de regen hoeft te lopen, dus ....shoppen.

De meiden wilden de kerstboom opzetten en versieren, dus kon dat mooi samen met Hans en konden wij de Honda mee. Inmiddels voelt dat al een beetje als 'onze' Honda. Dus wij onderweg naar de Walmart. We waren amper de wijk uit of de tank bleek bijna leeg. Wij weer terug, ja want hoe werkt de tankerij hier. Uitleg van Hans en weer op pad. Het nadeel van de stripmalls langs de wegen hier is, dat alles ontzettend veel op elkaar lijkt. Maar toch een pomp gevonden, en een erg aardige Engelse pompbediende die zelfs wist waar Heerenveen lag. Ja 't is misschien in Leeuwarden niet de meest geliefde plaats, maar dan hebben de mensen wel een idee waar we ongeveer vandaan komen.

Nadat de Engelsman ons leuk had geholpen weer op pad. In de Walmart werden we opgewacht door een aantal pensionado's die toch nog werken en je een speciaal plastic zakje overhandigen waar je natte paraplu in kan. Service, of service? Misschien heel gek maar wij kunnen dus wel een paar uren doorbrengen in zo'n grote supermarkt. Het is eigenlijk een soort van overdekt winkelcentrumpje. Je komt ogen tekort. Een assortiment waar je helemaal raar van wordt en dan hebben we deze keer niet eens de eterij allemaal bekeken. Rond lunchtijd de eerste boodschappen afgerekend en naar de auto gebracht. Broodje gehad en toen nog een laatse rondje.

Bepakt en bezakt weer op weg naar huis, want Hans moest op tijd weer aan 't werk. We hadden beloofd te koken en ja belofte maakt schuld, dus aan de kokerij. Sarah was de assistente in de keuken en dat ging goed. Natuurlijk smaakt het anders dan thuis maar de spinaziesaus bij de pasta was goed gelukt en 't was lekker. De volgende dag moesten we niet te veel gaan leten, want we gingen naar het thanksgiving dinner van dr. Scot en zijn vrouw Melanie.

Op Thanksgivingday lekker uitgeslapen en omgerommeld en rond 5 uur vertrokken naar dr. Scott. Dr. Scott is wat ze hier noemen een echte 'redneck', een echte Floridiaan van het platteland, die vlees bereidt met een zg. smoker. In de smoker waren een kalkon en een halve ham gerookt.

Er waren nog twee stellen uitgenodigd. Een Engels echtpaar wat een zomerhuis heeft hier in Clermont en een bevriend echtpaar. Interessant om met mensen uit weer een ander land te praten. Het Thanksgiving diner was een soort van buffet. Heerlijk en overvloedig eten en een erg gezellige sfeer. Een erg leuke avond dus in een erg leuk gezelschap!

De dag na Thanksgiving is 'black Friday'. Mensen liggen dan al vanaf middernacht voor de deuren van de winkels om de eersten te zijn om de zg. 'doorbusters' te kunnen kopen met grote kortingen. Rond 4 uur 's nachts gaan alle winkels open en schijnt het een gekkenhuis te zijn. Geloof het of niet, maar onze nachtrust is ons heel wat waard, dus wij waren er niet bij!

Wel geprobeerd om naar Ikea te gaan, maar ook dat bleek vooraf een soort van kansloze actie. Bij alle malls in de omgeving is niet te wezen, grote files. Dus... naar een golfstore gegaan, waar niet een mens in de winkel was. Heel fijn, kon Annet zich in alle rust vergapen aan al het moois. Daarna naar Sam's Club voor Hans om een nieuwe mobiel te kopen. Hans en Tanja zijn een bijzonder paar. Zij zijn nl. de enigen in de staat Florida die geen gsm hebben. Na veel marktonderzoek is Hans geslaagd. We zijn heel benieuwd hoe het gebruik hem zal vergaan.

Thuis lekker omgelummeld en rondje met de hond gewandeld. De mensen in de buurt zijn druk met versierselen op en om het huis aan te brengen. Zoveel kitch zie je niet vaak bij elkaar!!!

's Avonds is 't straks een leuk uitje met hond Yaya. Internet gecheckt en tot groot verdriet bleek Cambuur de periodetitel te zijn misgelopen! Jammer. We wachten met smart op bericht uit Leeuwarden over het hoe en wat rondom de wedstrijd.

Volgende week rond deze tijd zitten we weer thuis beseften we ons net! Heel gek idee. De tijd vliegt hier, dus af en toe moeten we plannen wat en wanneer we wat nog willen doen.

Op het programma staat morgen een bezoek aan oldtown Orlando en 's avonds komen vrienden van de Pasma's borrelen. Zondag gaan we naar Seaworld. Hebben we uitgebreid de tijd om in het park rond te lopen en natuurlijk -daar gaat 't om eigenlijk- de kerstshow van Shamu te bekijken. Maandag of dinsdag met Tanja naar o.a. de Guess Outlet (nog even geduld Marijke). Dan woensdag met Linda op pad en ergens moeten we ook nog een rondje golf doen. Donderdag is het dan bijna alweer voorbij! Nog niet aan denken en nog fijn genieten van de dagen die we hebben.

Dus.... to be continued!

Nu met filmpjes! (op kantoor helaas niet te bekijken:))

Okay, maandag stond de "Osborne spectacle of dancing lights" in Hollywood Studios op het programma. Normaal gesproken zouden we daar geen entree voor betalen, maar dat hoefde ook niet, dus wij wilden die lichtjes wel zien. Heel gek maar als je voor een tweede keer in het park komt, herken je niet alleen dingen, maar je bent ook minder onder de indruk (niet best!).

Voor lichtjes moet je wachten tot het donker is, dus de tijd moest om. Op naar 'Belle en het beest' en 'American Idol, the experience'. In het park kun je op bepaalde dagen auditie doen en een plaats veroveren in deze Idols show. Tot in details wordt de show hier nagedaan. Als publiek kun je stemmen en de winnaars gaan door naar de finale aan het einde van de dag in de show om 19.00 uur. Leuk om mee te maken en je staat ervan versteld wat mensen dan toch kunnen. Van Aretha Franklin's 'Natural Woman' tot een country zanger zijn ' I like it, I love it, I want some more of it'.

The Osborne spectacle of lights is vernoemd naar een familie, die ergens in Amerika altijd hun hele huis en toebehoren versierden met lichtjes tot een zeker niveau van kitch.

In de Hollywood Studios (het vroegere MGM) beginnen ze in augustus al met het versieren van een klein deel van het park tot het lichtspektakel. Tot half november zijn ze daar dan met een vijftig mensen dagelijks mee bezig. Je weet echt niet wat je ziet. Je loopt een bepaalde route; dan gaan alle lichten uit en wordt alles langzamerhand op muziek verlicht. Je weet niet waar je moet kijken. Ongelooflijk, sommigen noemen het 'unf.... believeble'. Ja en Disney zou Disney niet zijn als het ook niet ging nep-sneeuwen! De moeite meer dan waard. Je loopt langs kartonnen huizen, waar je toch naar binnen kunt kijken en lichtjes ziet brangen. Het lijkt zo echt.

Je zou niet zeggen dat 't in Amerika ook crisis tijd is, want je vraagt je af wie de rekening betaalt van alle energie van die lichtjes. Ondertussen doen ze niets anders dan je wijzen op het milieu en hoe belangrijk dat wel niet is. Maar goed, we zijn toeristen en we genieten er fijn van!

Dinsdag alle dames (groot en klein) in de Honda en naar Seaworld. Na thansksgiving willen A&A nog een keer om Seaworld in kerstsfeer te bekijken. Nu dus nog in de 'normale' sfeer.

Allemaal wilden we graag eerst de Shamushow zien. En...hielden A&A het twee jaar geleden niet droog, nu wel. De show was weer supermooi. Die Amerikanen moet je nageven dat ze weten hoe ze een show moeten maken. Vervolgens naar de Pet-show. Een show met allerlei huisdieren die uit asiels afkomstig zijn. Ze worden geadopteerd en doen nu een show. Waarschijnlijk voor kinderen, maar toch ook echt leuk voor oudere dames. Daarna nog snel 'The blue horizons', de dolfijnenshow meepakken. Ook weer erg mooi. Van de vorige keer herinnerden we ons nog wel dingen, maar toch waren er nu ook weer hele andere dingen.

De lucht begon te betrekken en we kregen het idee, dat we het wel eens niet droog zouden kunnen houden. En toen we richting uitgang liepen, met een tussenstop om de stingrays te aaien, begon het inderdaad te miezeren. Het bleef niet bij miezeren, binnen no-time hoosde het en onweerde en bliksemde het. Niet zo'n probleem denk je dan, dat zijn we als Nederlanders wel gewend. Alleen was het nu echt alsof er regendruppels als dubbeltjes uit de lucht vielen. Valt ook nog wel mee denk je dan. Ja....tot je ontdekt dat je niet meer precies weet in welke rij de auto staat. Stel je voor: een gigantisch parkeerterrein, het hoost, ontweert en is donker!

Tante Aal ontfermde zich over de kinderen, die lichtelijk in paniek dreigden te raken. Annet en Tanja op zoek naar de auto. Afstandbediening deed het niet door de regen. Ondertussen was tante Aal de meiden aan het entertainen. Dat was wel nodig, want Kayla (drama queen in opleiding) zei al 'we're all gonna die here'. Waar zijn de parkeerwachten, als je ze nodig hebt? Na ruim een kwartier tot de enkels in het water te hebben rond gelopen als twee kippen zonder kop toch de auto gevonden. Pfffff. Ja en daar staan je dan, tot op het bot natgeregend en je moet nog in de auto (spliksplinternagelnij en heit syn trots) en het water drupt je uit de kleren. Dus....kleren uit en in de auto. Na een paar minuten rijden bleek dat er verderop geen drup was gevallen. Nog mooi dat we hier geen kunde hebben, want ja hoe leg je dan uit dat je in je ondergoed in de auto zit? Al met al mooi sneu. Bij alle shows zoek je een plaats waarbij je niet in de soakzone zit, loop je naar de auto en ben je alsnog kletsnat. Gelukkig kun je erom lachen. Thuis onder de douche en droge kleren aan. Picture this in 4d (3d is hier alweer overjarig).

's Avonds nog tot 02.00 uur gezellig zitten bomen met mr Pasma. Ja en dan is er alweer een dag voorbij!

Noot van de technisch medewerker: Dat er boven dit stukje 'maandag' staat, komt omdat we toen al een beginnetje hadden gemaakt. Het was dus niet aan je aandacht ontsnapt!

Catching up a few days

We leven nog en we beleven ook veel, misschien wel te veel, want aan het schrijven kwamen we even niet toe. Vandaag een rustdag dus we gaan er even voor zitten; voor de lezers ook een goed idee misschien.

Vrijdag was het dan eindelijk zover!! Annet d'r favoriete uitje; naar de Nike Outlet. De kids naar school, Tanja aan 't werk, dus aan Hans de eer om ons te vergezellen. Hij heeft zich er overigens goed doorheen geslagen. Annet had een missie, nl. nieuwe golfschoenen. In Leeuwarden in de Golfstore al goed gekeken naar de prijzen en modellen, dus goed voorbereid op pad. En.. mission accomplished. In de winkel geen golfschoenen voor dames te vinden, dus even vragen en ja er gaat een wereld voor je open. In het magazijn was nog het nodige aanwezig. Guess what ook de goede maat voorradig. Dus helemaal blij met een paar Nike golfschoenen. Kost wat, maar dat heb je ook wat voor 20 dollar. Ongelooflijk. Daarna was het natuurlijk nog niet gedaan met de pret, want er is nog zoveel meer te koop, dus nog wat andere dingen gescoord.

Toen was het tijd om ook nog wat boodschappen voor de huishouding te halen, dus naar Sams Club. Soort van winkel als de Makro, maar dan -natuurlijk- nog wat groter. Naar huis om de kinderen op tijd van de bus te halen. Lekker op de patio tot het tijd was om naar Arabian Nights te gaan. We hadden een ladies night, want Hans moest werken -iemand moet het doen-.
Arabian Nights is een grote show met paarden en acteurs. Je zit op tribunes als in een arena. Tijdens de show wordt er een 'dinner' geserveerd. Mooi om te zien!!. Het is natuurlijk all American met een happy end. Zie: http://www.arabian-nights.com/
In de auto terug kwam de echte ladiesnight boven. Radio aan een meezingen (nou ja zingen) en luchtgitaar spelen (Kayla en Sarah). Helemaal leuk.
Thuisgekomen allemaal moe en fijn naar bed.

Zaterdag was de dag die in het teken stond van het pr-thanskgiving-dinner bij John en Linda.
Eerst lekker met het hele gezin ontbeten op de patio.
De Pasmas moesten met de kinderen eerst naar een kinderfeestje, dus A en A in de groene Honda al eerder naar Orlando gegaan. Helemaal leuk.
John is een all American guy from Virginia en kan heerlijk koken en speelt geweldig gastheer.
Dus Linda, Aal en Annet op de patio aan een lekkere Bellini (champagne, perziklikeur en orangejuice). Lekker gebept over van alles en nog wat. Ondertussen was de hot tubb aan het opwarmen. John voorzag ons van lekkere hapjes bij de drankjes en uiteindelijk lekker met een drankje in de de hot tubb. Helemaal heerlijk relaxed. Thuis waaien de bladeren door de straat en striemt de regen tegen de ramen en je zit hier gewoon om 5 uur 's middags lekker buiten in een hot tubb. Ongelooflijk als je er goed bij nadenkt en toch gebeurt het echt.

Ben ik weer. Even met Hans een bal wezen slaan in de retention pond (soort van dalletjes waarin water wordt opgevangen, maar ja dit Florida dus geen water) achter huis.
Helemaal leuk, golftas mee en maar slaan. Hans zet nu een oefenputtingpaantje in de patio op. Gaan we dat ook proberen. Nu weer terug naar zaterdagavond.

Anyway op tijd uit de hot tubb om aan te kleden voor het pt dinner. Natuurlijk een kalkoen op tafel. Een buffet met cranberry sauce, stuffing (John's recipe), cassarole (grand ma's recipe met sweet patatoes, veel suiker en boter) en green peas. Heeeeerlijk! Fijn een wijntje (en water) erbij. Zorgen dat je ruimte overhield want er kwam ook nog een desert. Pecan pie met koffie en .... een likeurtje. Ja, 't is weer veel eten en drinken, maar ja this is Ameria, all about food.
Thuis nog even nagezeten en gekletst.

De tijd vliegt en dan is 't alweer zondag.



Lekker ontbeten en op weg naar Bush Gardens, wat toch wel een stukje rijden is.
Bush Garden is een soort van safari-dierentuin-en-rollercoaster park ineen.
Met een treintje door het park gereden tussen de neushoorns en giraffes door. Bush Garden en Sea World zijn de twee parken die niet van Disney zijn. Ook deze parken zijn erg mooi.
Waarschijnlijk leuk voor jullie om te horen: we hadden een buitje (voor 't stof). Dan maar naar een kerstshow. Kerstshow? Ja een kerstshow. Je stapt het Marokaanse theater in, waar niets meer Marokaans is maar alles in kerstsfeer. Op het toneel een huiskamer met open haard, 'huge' kerstboom en Santa Claus natuurlijk al zingend samen met een ballet en koor.
In een ander theater een soort van klein gospelconcertje in kerststijl.Blijft een vreemd idee. Echt in de kerststemming raak je er nog niet van, maar je pikt het even mee.

Chinese take-a-way gehaald en thuis gegeten en nagezeten. Allemaal helemaal total loss. Toch een combi van het warme weer en veel op de been zijn. Aal had het gevoel alsof haar benen als een soort ballon uit elkaar zouden spatten. Dat konden we niet gebruiken dus lekker gezeten en naar bed.

Maandag onfatsoenlijk uitgeslapen, tot na half tien. Kayla kwam na half elf pas uit bed gerold toen we allemaal al aan de yoghurt en muesli zaten. Gebeld met de Bonsen en Sytze en het thuisfront jaloers gemaakt met het fijne weer hier (slim hoor Kam om niet thuis te zijn, wordt je ook niet jaloers). Beetje golfen en straks beetje putten. Wij komen de dag wel door.

Vanmiddag gaan we naar MGM studios. Daar waren we in 2007 ook, maar nu gaan we voor de Osbourne spectacle of lights. Zo, we bin weer helemaal bij!